شنگ میان­رودان

شنگ هندی یا شنگ میان­رودان با نام علمی Lutrogale perspicillata maxwelli گوشت­خواری نیمه­آبزی از خانواده راسوهاست که به ندرت مطالعه درخور توجهی از این گونه در ایران و عراق به­چشم می­خورد. بیشتر در رودخانه­ و تالاب­ها دیده می­شود. بیش از 90 درصد رژیم غذایی آن را ماهی تشکیل می­دهد. اما از میگو، خرچنگ، حشرات، قورباغه، پرندگان و جوندگان نیز تغذیه می­کند. در ایران و هورالعظیم، بسیار کمیاب و محافظه­کار است. به طور کلی، جمعیت جهانی آن رو به کاهش است. اما وضعیت و روند جمعیت آن در هورالعظیم مشخص نیست و حضور آن در تالاب مربوط به چندین رکورد در سال­های اخیر است. به نظر می­رسد که این گونه به یک مطالعه جامع بوم­شناسی در تالاب نیاز دارد تا وضعیت آن در تالاب به درستی درک شود.

اشتراک گذاری در:

اخبار و مقالات مرتبط

بخش عراقی هورالعظیم در تیررس شعله‌ها؛ واژه «خودسوزی تالاب»، عنوانی اشتباه برای گریز از سوء مدیریت

به گزارش ایلنا و ذوالفقار شریعت؛ بخش عراقی تالاب هورالعظیم سال‌هاست در فصول گرم سال به کانون‌های بزرگ آتش‌سوزی بدل می‌شود؛ بحرانی که بسیاری به اشتباه آن را «خودسوزی» می‌نامند، اما واقعیت این است که این تالاب با مسدود شدن حق‌آبه‌های حیاتی و احداث سدها، در برابر گرمای طاقت‌فرسا کاملاً خلع‌سلاح شده است.

خواندن مقاله